Ποια μυστικά κρύβει η στέγη Καλατράβα

Του Κασσιανού Τζέλη
Πόσο εύκολο είναι να συνδέσεις στον... αέρα τέσσερις μεταλλικούς κυλίνδρους 8.000 τόνων, στη συνέχεια να τους κάνεις να κινηθούν πάνω σε τεφλόν χωρίς ρόδες και εν τέλει να τους στήσεις σε τέσσερις ακρογωνιαίες βάσεις πάνω ακριβώς από ένα ρέμα; Και μάλιστα να ολοκληρώσεις αυτό το εγχείρημα σε λιγότερο από δέκα μήνες;

Ισως και με μια κάποια δόση ναρκισσισμού, ορισμένοι χαρακτήρισαν τη στέγη Καλατράβα ως «αντίπαλο δέος του Παρθενώνα». Άλλοι πιο προσγειωμένοι, είδαν σε αυτό την απόδειξη της «ικανότητας των Ελλήνων».

Όπως και να χει, η στέγη Καλατράβα θα είναι το σήμα κατατεθέν των ελληνικών Ολυμπιακών Αγώνων.

Mοναδική κατασκευή
Τι ακριβώς όμως είναι αυτή η στέγη; Γιατί χαρακτηρίστηκε ως τεχνολογικό επίτευγμα; Και εν τέλει γιατί ξοδέψαμε τόσα χρήματα για να αποκτήσει η ελληνική Ολυμπιάδα την κατάλληλη... διακόσμηση;

Είναι λίγοι αυτοί που μπορούν να απαντήσουν στα παραπάνω. Και ένας από αυτούς είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται «πίσω από τον Καλατράβα» και την κατασκευαστική εταιρεία ΑΚΤΩΡ.

Ο άνθρωπος που διενήργησε τον ποιοτικό έλεγχο της στέγης και την παρακολουθεί - βήμα προς βήμα - από τη στιγμή που τα κομμάτια της έφτασαν στο λιμάνι του Λαυρίου, πέρυσι το φθινόπωρο.

Ο διευθύνων σύμβουλος της ΤUV ΗΕLLΑS, κ. Γιώργος Κεχριμπάρης.

Ο project manager του έργου δεν έχει καμία αμφιβολία για τη χρησιμότητα της στέγης: «Τον Παρθενώνα τον χρειαζόμασταν; Τον Πύργο του Αϊφελ - ένα έργο χωρίς καμία χρηστική λειτουργία - οι Γάλλοι τον χρειαζόταν; Κατά την άποψη μου λοιπόν, αυτή η στέγη είναι το σύγχρονο μνημείο που θα αφήσουμε εμείς στις επόμενες γενιές» αναφέρει ο κ. Κεχριμπάρης στην «Η».

Και συμπληρώνει: «Αυτή η εντυπωσιακή κατασκευή, με τη μοναδικότητά της και το μέγεθος της θα αποτελέσει το σήμα κατατεθέν της Αθήνας και της χώρας». Και μάλλον έχει δίκιο όταν προβλέπει ότι από εδώ και στο εξής οι καρτ ποστάλ από την Αθήνα θα έχουν από τη μια τον Παρθενώνα και από την άλλη τη στέγη του Ολυμπιακού Σταδίου. Όπως ακριβώς η Όπερα του Σίδνεϊ και το Σκάι Ντομ, το στάδιο του Τορόντο.

Αντίξοες συνθήκες
Το υπέροχο αυτό έργο κάθε άλλο παρά κατασκευάστηκε σε συνθήκες... εργαστηρίου.

Όπως αναφέρει ο κ. Κεχριμπάρης, η στέγη Καλατράβα έπρεπε να αντιμετωπίσει εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και τεράστιες τεχνικές προκλήσεις για να γίνει πραγματικότητα και μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου που στήθηκε πάνω στο πιο σεισμογενές σημείο της Ευρώπης. «Ωστόσο, δεν ανησύχησα στιγμή για το αν μπορούμε να τα καταφέρουμε» εξομολογείται.

Δυσκολίες
Τις δυσκολίες αυτής της κατασκευής που το ύψος της φτάνει όσο και ένα κτίριο 30 ορόφων (και δεν υπάρχει άλλο τέτοιο στην Αθήνα), μας τις περιγράφει ο ίδιος:

Καταρχήν το πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα μέσα στο οποίο έπρεπε να κατασκευαστεί. Μόλις 10 μήνες.

Το να καταστεί ασφαλής, αφού αρχικά η μελέτη Καλατράβα προέβλεπε το βάρος της στους 4.500 τόνους. «Φτερό στον άνεμο δηλαδή», όπως λέει χαρακτηριστικά ο Γ. Κεχριμπάρης. Για αυτό και η μελέτη έγινε εξαρχής για να φτάσει τους 7.500 τόνους. Μάλιστα η στέγη μπορεί στην τελική της θέση να αντέξει ακόμη και κυκλώνα.

Το ρέμα που περνά κάτω από το δυτικό τόξο και που θα μπορούσε σε περίπτωση σεισμού να οδηγήσει τη στέγη σε κατάρρευση. «Ούτε αυτό μας ανησύχησε» λέει ο Γιώργος Κεχριμπάρης. Με ειδική γεωλογική μελέτη που διενεργήθηκε και την κατάλληλη ενίσχυση του εδάφους το πρόβλημα ξεπεράστηκε και το έργο μπορεί να αντέξει μεγάλες σεισμικές δονήσεις που να συνοδεύονται από εξίσου μεγάλες επιταχύνσεις.

Η συγκόλληση των τμημάτων της στον... αέρα. Τα υλικά έφτασαν πέρσι το καλοκαίρι και η επιχείρηση συγκόλλησής τους έπρεπε να γίνει πάνω σε μεταλλικούς πύργους στα 70 μέτρα από το έδαφος.

Η απομάκρυνση των πύργων στήριξης και ο φόβος ότι αυτό θα προκαλούσε φυσιολογικές αποκλίσεις που θα έστελνε την κατασκευή ξανά στην αρχή. Κάτι που τελικά δεν έγινε.

Η ολίσθηση των τόξων αυτή καθ’ αυτή. Είναι πραγματική πρόκληση για τους τεχνικούς η ολίσθηση χωρίς ρόδες, αλλά μέσω τριβής μιας τεράστιας κατασκευής 7.500 τόνων.

Βέβαια ο Γιώργος Κεχριμπάρης γνωρίζει καλά ότι οι προκλήσεις δεν σταματούν με την ολοκλήρωση της κατασκευής, αφού αυτή απαιτεί μια πολύπλοκη συντήρηση, τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. «Με αυτό τον τρόπο», μας λέει «θα μπορούμε να καμαρώνουμε τη στέγη για περισσότερο από 200 χρόνια»!

Ιδανική κατασκευή
Η στέγη του Ολυμπιακού Σταδίου αποτελείται από ένα ζεύγος μεγάλων καμπυλών υαλοπετασμάτων που θα καλύψει την περιοχή των διαζωμάτων των κερκίδων σε μια επιφάνεια 25.000 τ.μ. περίπου. Το κάθε υαλοπέτασμα αποτελείται από διπλά προεντεταμένα μεταλλικά τόξα ανοίγματος 304 μ. που «τρέχουν» κατά μήκος του διαμήκη άξονα του σταδίου, αγγίζοντας στο ψηλότερο σημείο τους το ύψος των 65 μέτρων. Η κατασκευή καλύπτεται με κολλητό διπλό υαλοπίνακα με ενδιάμεσο ειδικό φίλτρο προστασίας ικανό να αντανακλά έως και 90% του ηλιακού φωτός. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται η αποφυγή ανεπιθύμητων σκιάσεων για την τηλεοπτική κάλυψη. Οι συνθήκες φωτισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας βελτιώνονται, ενώ κατά τη διάρκεια της νύχτας το στάδιο θα ακτινοβολεί σαν λαμπτήρας φωτισμού. Σημαντικό πλεονέκτημα του συγκεκριμένου τύπου κατασκευής είναι ότι μπορεί να επιτευχθεί πολύ σύντομος χρόνος ανέγερσης, χωρίς να εμποδίζει άλλη κατασκευαστική δραστηριότητα.

αυστραλοι και βρετανοι ανταγωνιζονται στην κινδυνολογια