ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΕΙΔΗΣΕΙΣ > ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ
"Η" 29/9/2012
Μεγαλύτερα ΓράμματαΜικρότερα Γράμματα Μέγεθος γραμμάτων
mail to Email Εκτυπώστε το Αρθρο Εκτύπωση


ΒΙΒΛΙΟ

«Ο μυστικός λόγος», ένα ταξίδι στο τρομερό Γκουλάγκ 57

Σοβιετική Ενωση, 1956. Μετά τον θάνατο του Στάλιν, ένα βίαιο καθεστώς αρχίζει να καταρρέει. Πίσω του αφήνει μια κοινωνία όπου οι αστυνομικοί είναι οι εγκληματίες και οι εγκληματίες αθώοι. Ο διάδοχος του Στάλιν, Χρουστσόφ, υπόσχεται μεταρρυθμίσεις. Εξακολουθούν, όμως, να υφίστανται ενεργές δυνάμεις που δεν μπορούν ούτε να συγχωρήσουν ούτε να ξεχάσουν το παρελθόν.

Ο Λέο Ντεμίντοφ -πρώην αξιωματικός της MGB, της υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας- βιώνει τη δική του κόλαση. Τα δύο κορίτσια που υιοθέτησε με τη γυναίκα του, Ραΐσα, δεν τον έχουν συγχωρήσει ακόμη για τη συμμετοχή του στην άγρια δολοφονία των γονιών τους. Και δεν είναι οι μόνες. Ο Λέο, η Ραΐσα και η οικογένειά τους διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο από ένα πρόσωπο που μισεί τον Λέο. Ενα πρόσωπο που έχει μεταμορφωθεί στην υπεράνω πάσης υποψίας απόλυτη μορφή εκδικητή.

Να σώσει την οικογένειά του
Ο απεγνωσμένος αγώνας του Λέο να σώσει την οικογένειά του θα τον παρασύρει από τα άγρια σιβηρικά γκουλάγκ στα βάθη του εγκληματικού υπόκοσμου, και από εκεί στην καρδιά της ουγγρικής εξέγερσης - και στα έγκατα μιας κόλασης όπου η λύτρωση είναι εύθραυστη σαν το γυαλί. Ο Τομ Ρομπ Σμιθ με το έργο «Ο μυστικός λόγος» (εκδ. πατάκη) προσφέρει ένα επικό ταξίδι στο ρημαγμένο σιβηρικό τοπίο του τρομερού Γκουλάγκ 57.

Οσο για την ιστοριογραφία του είναι ακριβής, ενώ η προηγούμενη θητεία του ως σεναριογράφου έχει καλλιεργήσει το αισθητήριό του για το χτίσιμο μιας σφιχτοδεμένης πλοκής. Και ακόμη, είναι εκπληκτική η ικανότητα του Σμιθ να αποτυπώνει την παράνοια και τον ίλιγγο της μετασταλινικής εποχής σε όλη της τη μουντή μεγαλοπρέπεια.

Μία πολυεπίπεδη μελέτη προδοσίας, η καθηλωτική περιγραφή μιας κοινωνίας απογυμνωμένης από κάθε ίχνος αγάπης, εμπιστοσύνης και σεβασμού. Εδώ, η συμπόνια συνιστά αδυναμία προς εκμετάλλευση, ενώ η κατάδοση γίνεται μοιρολατρικά αποδεκτή.

Δημήτρης Μαμαλούκας
«Κράτα μου το χέρι»

Ενας άνθρωπος φτάνει μια νύχτα σε μια άγνωστη πόλη. Εχει αφήσει πίσω την προηγούμενη ζωή του θέλοντας να ξεφύγει από την κατάρα που τον συνοδεύει. Τώρα έχει μοναδικό σκοπό του τη συγγραφή του βιβλίου του. Τα λεφτά που διαθέτει του επιτρέπουν να νοικιάσει μόνο ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα στο πίσω μέρος μιας ψηλής πολυκατοικίας, στην πρόσοψη της οποίας υπάρχει ένα μεγάλο σινεμά. Ο εκκωφαντικός θόρυβος από τα ηχεία του σινεμά, όμως, τον υποχρεώνει να περνάει τις ώρες των προβολών έξω από το σπίτι του. Εκείνες τις απογευματινές, και κυρίως τις βραδινές, ώρες θα περιπλανηθεί στην πόλη, απόλυτα προσηλωμένος στον σκοπό του, ώσπου η μοίρα θα στείλει στον δρόμο του μια πολύ νεαρή κοπέλα που ζει στη σκιά κάποιων σκοτεινών και απεχθών ανθρώπων. Η συνάντηση αυτή θα είναι η καταστροφή ή η σωτηρία του. Το «Κράτα μου το χέρι» (εκδ. Ψυχογιός) του Δημήτρη Μαμαλούκα είναι ένα αλληγορικό και συμβολικό μυθιστόρημα, ένα μοντέρνο παραμύθι για την ύπαρξη, τη μοναξιά, το τέλος και την αιώνια μάχη του καλού και του κακού.

  • Ενα αλληγορικό και συμβολικό μυθιστόρημα, ένα μοντέρνο παραμύθι για την ύπαρξη, τη μοναξιά, το τέλος και την αιώνια μάχη του καλού και του κακού

Εκδόσεις

Βασιλική Πέτσα
«Ολα τα χαμένα»
Πόλις, σελ. 105

Οκτώ ιστορίες καθημερινές, για τις διαψεύσεις και τις μικρές χαρές, για τον έρωτα που τελείωσε, για την ασθένεια, τον θάνατο, τη ζήλια, για τον ηλικιωμένο που χάνει την αξιοπρέπειά του. Οι ήρωες των διηγημάτων δοκιμάζονται και κρίνονται για τις επιλογές τους, μένοντας αντιμέτωποι με τις ανεπάρκειες, τα αδιέξοδα και τις ματαιώσεις τους, με ό,τι τους κάνει τρωτούς, με ό,τι εξυψώνεται, τελικά, σε κοινό τόπο της ανθρώπινης μοίρας. Η Βασιλική Πέτσα διεισδύει στον μικρόκοσμο των ηρώων και καταγράφει βλέμματα, λόγια και σιωπές, κάποτε με ειρωνεία και κάποτε πάλι με χιούμορ.

Γιώργος Γλυκοφρύδης
«Hotel Chelsea»
Ψυχογιός, σελ. 218

Μάρτιος του 2011. Η οικονομική κρίση διαπερνά τον πλανήτη απ’ άκρη σ’ άκρη. Ρυθμίζει τα πάντα και επιβάλλει κανόνες. Αλλά στη δυτική 23η οδό, στο Μανχάταν, στη Νέα Υόρκη, σ’ ένα από τα πλέον γοητευτικά ξενοδοχεία του κόσμου, το Hotel Chelsea, σαν σε άλλο χρόνο και σε άλλη εποχή, υπάρχει κάποιος που προσπαθεί να τηρήσει μια υπόσχεση που έδωσε δέκα χρόνια πριν: της αιώνιας αγάπης. Πώς θα το καταφέρει μέσα σ’ έναν κόσμο που ελέγχει και γνωρίζει τα πάντα; Ποια ρωγμή της ψυχής του θα σκαλίσει για να φέρει πίσω ό,τι έχασε;

Τζακ Λόντον
«Οταν ο Θεός γελά»
Φαρφουλάς, σελ. 188

Η συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων εκδόθηκε το 1911 και αποτελείται από 11 σκληρές και ενίοτε ακραίες ιστορίες, γραμμένες την περίοδο της συγγραφικής ωριμότητας και καταξίωσης του Τζακ Λόντον. Ιστορίες που αποτυπώνουν όλο το πλατύ φάσμα των ενδιαφερόντων του συγγραφέα: Την αλλοτρίωση στις ανθρώπινες σχέσεις που φέρνει η αυγή της μοντέρνας εποχής, τη συντριβή της ανθρώπινης υπόστασης κάτω απ’ τον ζυγό της βιομηχανικής παραγωγής, αλλά και την πίστη του στα σοσιαλιστικά ιδανικά και στην εργατική χειραφέτηση.

Κρίστοφερ Χίτσενς, «Η Βίβλος του άθεου»
Οταν αμφισβητείται το «υπέρτατο ον»

Του Γιώργου Βαϊλάκη 

Η συνειδητοποίηση ενός κόσμου σκληρού, απάνθρωπου, άγριου και εφιαλτικού, ο οποίος συχνά ξεπερνά τις δυνατότητες του κοινού ανθρώπου που αισθάνεται ελάχιστος μπροστά στο ασύλληπτο της αφιλόξενης φύσης και του χάους που τον περιβάλλει, δεν άργησε να δημιουργήσει -από τα προϊστορικά χρόνια- την ιδέα του υπέρτατου όντος. Ενός όντος, δηλαδή, με υπερφυσικές δυνάμεις, ικανού να τον λυτρώσει και να τον απαλλάξει από τις κάθε λογής δυσκολίες, τα βάσανα και τα δεινά μιας καθημερινότητας ενίοτε αδυσώπητης, δυσβάστακτης στις φυσικές συνθήκες, επιθετικής και καταστροφικής.

Σε περιόδους ειδικά που ο άνθρωπος διαπιστώνει ότι δοκιμάζεται φριχτά, ότι υποβιβάζεται και εξευτελίζεται, ότι χάνει την υπόστασή του και περιέρχεται σε αδιέξοδο, αυτή η ανάγκη για πίστη σε μία άνωθεν βοήθεια που θα τον ανασύρει από την αθλιότητα, γίνεται σπαρακτικά επιτακτική. Και είναι τότε, μπροστά στο αδύνατο και το αξεπέραστο, που συλλαμβάνεται η έννοια ενός τέτοιου όντος που έχει πάντα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: Διαθέτει μία έμφυτη αγγελικότητα, κατανόηση, καλοσύνη, ευγένεια, καθώς και μια οικουμενική αγάπη για όλα τα πλάσματα. Αλλωστε, ο Θεός θεωρείται ότι είναι μία οντότητα που ξεπερνά τα όρια όχι μόνο του ανθρώπου αλλά και κάθε εγκόσμιου όντος, ενώ -παράλληλα- διαθέτει στον υπέρτατο βαθμό όλες τις θετικής σημασίας ιδιότητες- όπως η γνώση, η καλοσύνη και η δύναμη.

Οι μυθολογίες
Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια σύλληψη προσιδιάζει με μία μυθολογική προβολή εκείνου που θα θέλαμε να υπάρχει. Δεν είναι, λοιπόν, σύμπτωση το γεγονός ότι όλες οι μυθολογίες του κόσμου βρίθουν από τέτοια πλάσματα, με την έννοια του Θεού να αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση της κάθε θρησκείας: χωρίς αυτήν τα θρησκευτικά δόγματα θα έχαναν το νόημά τους. Πάντως, το βασικό ερώτημα σχετικά με τον Θεό -και ανεξάρτητα από τη θρησκεία της οποίας αποτελεί συστατική έννοια- αφορά στην ύπαρξή του, αν δηλαδή πραγματικά υφίσταται. Και είναι κρίμα που τα λογικά, κοσμολογικά, τελολογικά και ηθικά επιχειρήματα που διατυπώθηκαν -στο πέρασμα των αιώνων- για την ύπαρξη του Θεού, έμελλε ένα προς ένα να καταρρεύσουν. Οι πιστοί, φυσικά, θα παρέμεναν στις θέσεις τους, αφού ούτως ή άλλως πίστη είναι η πεποίθηση η οποία -σε αντίθεση με τη γνώση που έχει αντικειμενικό χαρακτήρα- βασίζεται σε υποκειμενικούς παράγοντες.

Εξάλλου, ήδη από τα χρόνια της αρχαιότητας η πίστη γινόταν αντιληπτή με έναν ιδιαίτερο τρόπο: Δεν είναι τυχαίο ότι κατά τον Πλάτωνα η πίστη μαζί με την εικασία συγκροτούν τη δόξα- την υποκειμενική έκφανση της γνώσης. Οσο για την αντικειμενική μορφή της γνώσης είναι αυτή ακριβώς που προέρχεται από την επιστήμη. Η μοντέρνα μυθολογία, πάλι, επιδιώκοντας να απομακρυνθεί από την ιδέα του Θεού, θέλησε αυτή να προέρχεται από τον ίδιο τον άνθρωπο: ο 18ος και ο 19ος αιώνας θα σκότωνε την έννοια του Θεού στήνοντας πάνω στο πτώμα του έναν νέο γήινο Θεό: την επιστήμη και την τεχνολογία.

Ο «Φρανκενστάιν» (1818) της Μαίρης Σέλεϊ -για παράδειγμα- έδειξε το δρόμο, αν και θα αποδεικνυόταν δύσβατος και ολισθηρός. Οπως και να ’χει, ιστορία της αθεΐας, της αντίληψης ότι δεν υπάρχει Θεός, είναι -με τη σειρά της- συνομήλικη με την ανθρώπινη σκέψη: Από τις απαρχές της ανθρωπότητας αποτελεί μία ιδιαίτερα σημαντική κοσμοθεώρηση, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος είναι ολομόναχος απέναντι στον εαυτό του και τους αμείλικτους νόμους της φύσης. Να ’μαστε πάλι στην αρχή του προβλήματος! Απ’ την άλλη, ωστόσο, η αθεΐα δεν αποτελεί απλώς μία στάση άρνησης, απόρριψης ή αδιαφορίας, που προσδιορίζεται μόνο σε σχέση με τις θρησκείες. Μπορεί να είναι και μία στάση θετική, δημιουργική και αυτόνομη. Ο άθεος δεν είναι απλώς αυτός που δεν πιστεύει. Ο άθεος πιστεύει, όχι στον Θεό, αλλά στον άνθρωπο, στην ύλη και κυρίως στη λογική.

Ξενάγηση
Η «Βίβλος του άθεου» (εκδ. Polaris) σε επιμέλεια του Κρίστοφερ Χίτσενς μας ξεναγεί μεσ' από την αγνωστικιστική και αντιθρησκευτική σκέψη πολλών αιώνων. Και όλα αυτά με την εξαιρετική και διεξοδική ανθολόγηση 45 κειμένων που συνιστούν τον κανόνα του αθεϊσμού: Από τον Λουκρήτιο στον Ντέιβιντ Χιουμ, από τον Τόμας Χομπς και τον Σπινόζα ως τον Σέλλεϋ και τον Καρλ Μαρξ, και από τον Δαρβίνο και τον Φρόυντ ως τους νεότερους και σύγχρονους μαχητικούς συνηγόρους του αθεϊσμού- τον Ρίτσαρντ Ντώκινς, τον Ντάνιελ Ντένετ, τον Μάικλ Σέρμερ, τον Σαμ Χάρις, τον Ιαν Μακιούαν, και πολλούς άλλους.

Τα διαφωτιστικά όσο και απολαυστικά κείμενα της ανθολογίας, εμπλουτισμένα με τα ευφυή σχόλια του Κρίστοφερ Χίτσενς, ενδιαφέρουν όχι μόνο τον άθεο, τον αγνωστικιστή και τον πανθεϊστή, αλλά διεγείρουν την περιέργεια ακόμη και του πλέον μονοθεϊστή αναγνώστη. Εάν κάτι προκύπτει μετά βεβαιότητος μέσα από αυτά τα ετερόκλητα κείμενα είναι ότι η αθεΐα δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση την άρνηση της ιστορίας των θρησκευτικών πίστεων. Πρόκειται για την ιστορία όλων εκείνων που αναζητούν το νόημα της ζωής έξω από κάθε θρησκευτική πίστη. Και βέβαια, η αναζήτηση αυτή απλώς συνεχίζεται

  • Με την εξαιρετική και διεξοδική ανθολόγηση 45 κειμένων που συνιστούν τον κανόνα του αθεϊσμού: Από τον Λουκρήτιο στον Ντέιβιντ Χιουμ, ως τους νεότερους, τον Σαμ Χάρις, τον Ιαν Μακιούαν, και πολλούς άλλους

Νέες Εκδόσεις

Μαξ Μπέρυ
«Ο άνθρωπος μηχανή»
Καστανιώτης, σελ. 312

Ο Τσαρλς Νιούμαν, επιστήμονας και ερευνητής, χάνει το πόδι του σε εργαστηριακό ατύχημα. Δεν το βλέπει όμως ως τραγωδία. Το βλέπει ως ευκαιρία. Ο Τσάρλς ανέκαθεν πίστευε ότι το σώμα του μπορούσε να γίνει καλύτερο. Αρχίζει λοιπόν να εξερευνά μερικές ιδέες. Να κατασκευάζει μέλη. Καλύτερα από τα αληθινά. Η ειδική προσθετικός Λόλα Σανκς λατρεύει τα άρτια τεχνητά μέλη. Στο πρόσωπο του Τσάρλι, βλέπει έναν άνθρωπο έτοιμο να αποκτήσει ένα πλήρες τεχνητό σώμα. Οι άλλοι, παρ' όλα αυτά, βλέπουν μια απειλή.

Ελμορ Λέοναρντ
«Ο καπάτσος»
Αγρα, σελ. 439

Κλεμμένα αμάξια, γυναίκες γκάνγκστερ, παράνομες λέσχες, ληστές τραπεζών και φόνοι είναι το σκηνικό αυτής της έντονα διασκεδαστικής ιστορίας από τον Έλμορ Λέοναρντ, τον αδιαμφισβήτητο μάστορα του αστυνομικού μυθιστορήματος. Η υπόθεση του «Καπάτσου» εξελίσσεται στην Οκλαχόμα της δεκαετίας του 1930, και μας παρουσιάζει τον Καρλ Ουέμπστερ, έναν από τους πιο χαλαρούς και ωραίους εκπροσώπους του νόμου που αντιμετώπισαν ποτέ οι παράνομοι. Μια διασκεδαστική ιστορία με φόντο τη συναρπαστική περίοδο της ποτοαπαγόρευσης, γεμάτη? ζόρικα θηλυκά.

Ανταίος Χρυσοστομίδης
«Οι κεραίες της εποχής μου»
Καστανιώτης, σελ. 589

Το βιβλίο αυτό -όπως άλλωστε και η ομώνυμη τηλεοπτική εκπομπή στην οποία βασίστηκε- δεν απευθύνεται μονάχα στους λάτρεις της λογοτεχνίας. Μεταγράφοντας τις συζητήσεις που έκανε είτε μόνος είτε με τη Μικέλα Χαρτουλάρη με τους 33 διάσημους συγγραφείς αυτού του τόμου, ο Ανταίος Χρυσοστομίδης στρέφει κάθε φορά τη ματιά του σε ένα συγκεκριμένο θέμα ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του συνομιλητή του. Μια περιδιάβαση σε έναν κόσμο μαγικό γραμμένη σχεδόν σαν μυθιστόρημα.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Απόκτηση παλαιότερων τευχών, φύλλων & προσφορών chrisoulam@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην έντυπη έκδοση pzante@pegasus.gr
Αποστολή βιογραφικών emavroudi@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην ηλεκτρονική έκδοση advertising@pegasusinteractive.gr

SITEMAP

ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ HOMME

facebook twitter