Τη δυνατότητα να διαχωρίσουν τη φορολογική τους σχέση συνεχίζουν να έχουν και φέτος οι έγγαμοι φορολογούμενοι. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε σύζυγος διατηρεί το δικό του φορολογικό απόρρητο, ιδίως σε ό,τι αφορά στοιχεία όπως προσωπικοί αποταμιευτικοί λογαριασμοί ή άλλα περιουσιακά δεδομένα, επιλέγοντας να υποβάλει ξεχωριστή φορολογική δήλωση αντί για κοινό Ε1.

Η επιλογή αυτή δίνει μεγαλύτερη ατομική αυτονομία, όμως δεν είναι απαλλαγμένη από κινδύνους. Παρά τα οφέλη της ανεξάρτητης υποβολής, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε επιπλέον φορολογικές επιβαρύνσεις, εάν δεν έχει προηγηθεί προσεκτική αξιολόγηση των δεδομένων κάθε ζευγαριού.

Γι’ αυτό και η απόφαση για χωριστές δηλώσεις πρέπει να λαμβάνεται με ιδιαίτερη προσοχή, καθώς πίσω από την ευελιξία που προσφέρει, μπορεί να κρύβονται τεκμήρια και πρόσθετοι φόροι που επιβαρύνουν τελικά τους συζύγους.

Πώς λειτουργεί

Η διαδικασία είναι απλή, αλλά δεσμευτική. Μέσω της ειδικής εφαρμογής της ΑΑΔΕ, οι έγγαμοι μπορούν να γνωστοποιήσουν την επιλογή τους για υποβολή χωριστής δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος (Ε1).

Πρακτικά αυτό γίνεται με δύο τρόπους:

• Μονομερώς, αρκεί να το επιλέξει ο ένας μόνον από τους δύο συζύγους. Αν ο ένας αποφασίσει χωριστή δήλωση, τότε η επιλογή καθίσταται δεσμευτική και για τον άλλο, χωρίς να απαιτείται συναίνεση.
• Με αυτόματη ανανέωση: για όσους είχαν επιλέξει χωριστές δηλώσεις κατά το προηγούμενο έτος, το σύστημα διατηρεί την επιλογή τους «κλειδωμένη». Δεν χρειάζεται νέα αίτηση, εκτός αν επιθυμούν να επιστρέψουν στο καθεστώς της κοινής δήλωσης (ανάκληση).

Οι «παγίδες» της χωριστής δήλωσης

Σε κάθε περίπτωση, η γνωστοποίηση γίνεται μέσω της ειδικής ηλεκτρονικής εφαρμογής myAADE της Ανεξάρτητης Αρχής, ακολουθώντας τη διαδρομή Ψηφιακές Υπηρεσίες → Φορολογικές Υπηρεσίες → Εισόδημα → Γνωστοποίηση Χωριστής Δήλωσης.

Η πλατφόρμα άνοιξε στις 12.01.2026 και θα παραμείνει ενεργή μέχρι τις 2.03.2026. Μετά την παρέλευση της διορίας, η επιλογή δεν μπορεί να αλλάξει για το τρέχον φορολογικό έτος.

Η είσοδος γίνεται με τους προσωπικούς κωδικούς taxisnet, τουλάχιστον ενός από τα μέλη του ζευγαριού ή από εξουσιοδοτημένο λογιστή-φοροτεχνικό, με τους δικούς του κωδικούς.

Ωστόσο η απόφαση δεν πρέπει να λαμβάνεται «ελαφρά τη καρδία». Αν και η φορολογική «αυτονομία» και ανεξαρτησία των συζύγων φαντάζει ελκυστική, η επιλογή της οικογενειακής δήλωσης συνήθως υπερτερεί, κατά τη διαδικασία της τελικής εκκαθάρισης των φόρων εισοδήματος.

Ο «μύθος» του συμψηφισμού

Παλαιότερα, βασικό κίνητρο για το οποίο σύζυγοι επιζητούσαν (και δικαστικά ακόμη) τη χωριστή υποβολή φορολογικής δήλωσης, ήταν ο φόβος ότι τυχόν επιστροφή φόρου του ενός συζύγου, θα συμψηφιζόταν με οφειλές του άλλου.

Αυτό, πλέον, δεν ισχύει ως κίνητρο. Η ΑΑΔΕ εκδίδει χωριστά εκκαθαριστικά σημειώματα ακόμη και στις κοινές δηλώσεις, πιστώνοντας ή χρεώνοντας τον κάθε σύζυγο ατομικά. Επομένως, ο φόβος του συμψηφισμού είναι αβάσιμος στην πλειονότητα των περιπτώσεων.

Η παγίδα των τεκμηρίων

Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος για να μην επιλεγεί χωριστή δήλωση. Στην κοινή δήλωση, το εισόδημα του ενός συζύγου μπορεί να καλύψει τα τεκμήρια διαβίωσης (σπίτια, αυτοκίνητα, δάνεια) του άλλου. Ενώ σε χωριστή δήλωση, αν ο ένας σύζυγος έχει χαμηλό εισόδημα αλλά περιουσιακά στοιχεία στο όνομά του, θα φορολογηθεί βάσει τεκμηρίων, καθώς δεν θα μπορεί να επικαλεστεί το εισόδημα του άλλου συζύγου για να καλύψει τη διαφορά.

Κοινωνικά επιδόματα και τέκνα

Αν και πολλοί θεωρούν ότι θα βγουν κερδισμένοι εμφανίζοντας ότι, μεμονωμένα, ο ένας σύζυγος έχει χαμηλότερο εισόδημα, η υποβολή χωριστών δηλώσεων δεν επηρεάζει την καταβολή των κοινωνικών και οικογενειακών επιδομάτων (π.χ. Α21, επίδομα θέρμανσης κ.λπ.). Τα επιδόματα αυτά υπολογίζονται πάντοτε με βάση το συνολικό οικογενειακό εισόδημα. Οι υπηρεσίες «βλέπουν» τον ΑΦΜ του συζύγου και αθροίζουν τα εισοδήματα, ανεξάρτητα από το αν οι δηλώσεις είναι χωριστές ή κοινές. Δεν υπάρχει, συνεπώς, τρόπος απόκρυψης εισοδήματος για λήψη επιδομάτων μέσω αυτής της οδού.

Επιπλέον, τόσο τα τέκνα που προέρχονται από κοινό γάμο όσο και τα αναγνωρισμένα, δηλώνονται στις χωριστές δηλώσεις, ως εξαρτώμενα μέλη, και από τους δύο συζύγους. Αν όμως υπάρχει εισόδημα ανήλικου τέκνου που δεν φορολογείται στο όνομα του τέκνου, τότε το εισόδημα του προστίθεται στο εισόδημα του γονέα με τις μεγαλύτερες απολαβές.

Ειδικά τα νέα ζευγάρια, υποβάλλουν αρχικά κοινή δήλωση αρχής γενομένης από το φορολογικό έτος σύναψης του γάμου και για τα εισοδήματα του έτους αυτού.

Από την άλλη, τα μέρη συμφώνου συμβίωσης δεν απαιτείται να γνωστοποιούν την επιθυμία τους για υποβολή χωριστών φορολογικών δηλώσεων, καθώς εκ του νόμου υπάρχει η δυνατότητα υποβολής κοινής ή χωριστών δηλώσεων.

Πόσοι το τολμούν

Παρά τον θόρυβο που δημιουργείται κάθε χρόνο, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι περισσότεροι φορολογούμενοι παραμένουν «παραδοσιακοί» ή, πιο σωστά ίσως, ορθολογιστές.

Κάθε χρόνο, περίπου 40.000 έως 60.000 ζευγάρια επιλέγουν τον δρόμο των χωριστών δηλώσεων.

Το πλήθος αυτό αποτελεί ένα πολύ μικρό ποσοστό στο σύνολο των περίπου 6,7 εκατομμυρίων δηλώσεων, αποδεικνύοντας ότι για τη συντριπτική πλειοψηφία, η «οικογενειακή» φορολογική δήλωση παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια έναντι των τεκμηρίων.

Σε περίπτωση πάντως που επιλέξουν να κάνουν χωριστές δηλώσεις, αν ένας εκ των δύο συζύγων δεν έχει καθόλου ποσοστό συνιδιοκτησίας ή χρήσης στην κατοικία, τότε κατά τη συμπλήρωση του Ε1 δηλώνει την ένδειξη «συνοίκηση με σύζυγο».

Ακολούθησε την Ημερησία στο Google News!