Η προαναγγελία της ίδρυσης νέου πολιτικού φορέα από τη Μαρία Καρυστιανού γεμίζει την ατζέντα στις πρώτες μέρες του πολιτικού ημερολογίου της νέας χρονιάς. Λειτουργεί ήδη ως καταλύτης εξελίξεων, αναδιατάσσοντας ισορροπίες, προκαλώντας ανησυχία σε όλο το πολιτικό φάσμα και ανοίγοντας μια νέα, απρόβλεπτη φάση για το κομματικό σύστημα.
Μέχρι πρόσφατα, η Μαρία Καρυστιανού αντιμετωπιζόταν πρωτίστως ως μια εμβληματική φιγούρα: η μητέρα που ταυτίστηκε με το συλλογικό αίτημα για δικαιοσύνη μετά την τραγωδία των Τεμπών.
Η δημόσια παρουσία της είχε έντονα ηθικά χαρακτηριστικά και λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς για ένα ευρύ κοινωνικό ακροατήριο που ένιωθε αποξενωμένο από την πολιτική. Αυτή η φάση, όμως, φαίνεται πως ολοκληρώνεται. Η επιβεβαίωση της πρόθεσής της να προχωρήσει στη δημιουργία κόμματος σηματοδοτεί τη μετάβαση από τον κοινωνικό ακτιβισμό στην οργανωμένη πολιτική δράση.
Η ίδια, με λιτές αλλά μετρημένες διατυπώσεις, παραδέχθηκε ότι «φτιάχνει κόμμα», χωρίς ωστόσο να ξεκαθαρίσει αν θα ηγηθεί η ίδια, αφήνοντας σκόπιμα ανοιχτό το πεδίο ερμηνειών.
Αυτή η ασάφεια δεν λειτουργεί αποτρεπτικά, αντιθέτως ενισχύει τη δυναμική του εγχειρήματος, καθώς επιτρέπει σε διαφορετικά ακροατήρια να προβάλουν τις δικές τους προσδοκίες.
Ανησυχία σε όλο το πολιτικό φάσμα
Η ανησυχία είναι σχεδόν καθολική. Όλο το κομματικό φάσμα, αλλά και πολιτικές κινήσεις που σχεδίαζαν τη δική τους εμφάνιση, επανεξετάζουν στρατηγικές υπό τον φόβο της Καρυστιανού.
Πρώτος στη λίστα των προβληματισμένων εμφανίζεται ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι η δημοφιλία της Καρυστιανού υπερβαίνει τη δική του σε κρίσιμα ακροατήρια διαμαρτυρίας, ενώ μια μετωπική σύγκρουση μαζί της θα μπορούσε να έχει πολιτικά οδυνηρές συνέπειες.
Στη Νέα Δημοκρατία, η ανησυχία έχει διαφορετική βάση. Η ίδρυση του κόμματος Καρυστιανού απειλεί να επαναφέρει την τραγωδία των Τεμπών στο επίκεντρο της προεκλογικής ατζέντας, σε μια στιγμή που η κυβέρνηση επιδιώκει να αλλάξει σελίδα. Παράλληλα, υπάρχει φόβος ότι θα ενεργοποιήσει αντικυβερνητικούς ψηφοφόρους που είχαν επιλέξει την αποχή, ιδίως στις ευρωεκλογές.
Στον χώρο της Κεντροαριστεράς, το νέο εγχείρημα λειτουργεί αποσταθεροποιητικά. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και μικρότερα κόμματα βλέπουν μπροστά τους το ενδεχόμενο δημοσκοπικών απωλειών, γεγονός που ήδη οδηγεί σε σενάρια συμμαχιών και ανασύνταξης, με άδηλο ως τώρα αποτέλεσμα, αλλά και οδικό χάρτη.
Ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία του «φαινομένου Καρυστιανού» είναι το εύρος του ακροατηρίου της. Δημοσκοπικά δεδομένα δείχνουν ότι ένα υποθετικό «κόμμα Καρυστιανού» αντλεί υποστήριξη από σχεδόν όλο το πολιτικό φάσμα: από ψηφοφόρους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έως απογοητευμένους της Αριστεράς και πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως αντισυστημικοί.
Σε ορισμένες μετρήσεις, η πρόθεση ψήφου υπέρ ενός τέτοιου κόμματος ξεπερνά ακόμη και αντίστοιχα σενάρια για κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Το στοιχείο αυτό εξηγεί γιατί η Μαρία Καρυστιανού δεν περιγράφεται ούτε ως καθαρά αριστερό ούτε ως κεντροαριστερό εγχείρημα. Πρόκειται περισσότερο για ένα προσωποπαγές πολιτικό κίνημα, με έμφαση στην ηθική, τη δικαιοσύνη και την απόρριψη του υπάρχοντος πολιτικού προσωπικού.
Μεθοδική η πορεία της
Παρά το αφήγημα της αυθόρμητης εισόδου στην πολιτική, τα στοιχεία δείχνουν ότι η πορεία της Καρυστιανού είναι μεθοδική. Διαθέτει ήδη επιτελείο, με κεντρικό ρόλο της δικηγόρου της, Μαρίας Γρατσία, και αναζητά πρόσωπα με κοινωνική και επιστημονική αναφορά για τη συγκρότηση προγράμματος.
Ταυτόχρονα, υπάρχουν πληροφορίες για βουλευτές (ανεξάρτητους αλλά και προερχόμενους από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ) που αναμένουν το «νεύμα» για να προσχωρήσουν στο νέο σχήμα.
Αυτό εξηγεί και τη σκλήρυνση της στάσης απέναντί της. Στον ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη χαραχθεί γραμμή αντεπίθεσης, με στελέχη να ξεκαθαρίζουν ότι από τη στιγμή που θα μπει στην πολιτική, θα κριθεί αυστηρά ως πολιτικός και όχι ως σύμβολο.
Η ίδρυση του κόμματος Καρυστιανού δεν είναι απλώς η προσθήκη ενός ακόμη παίκτη. Περισσότερο είναι μια δοκιμασία για το ίδιο το πολιτικό σύστημα, το οποίο καλείται να διαχειριστεί μια φιγούρα με υψηλή κοινωνική νομιμοποίηση, αλλά χωρίς σαφή ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα, καθώς επίσης και χωρίς εμπειρία.
Το αν το εγχείρημα θα μετουσιωθεί σε βιώσιμη πολιτική δύναμη ή αν θα φθαρεί από τη σκληρή καθημερινότητα της πολιτικής μένει να φανεί. Προς το παρόν, ένα είναι βέβαιο: η Μαρία Καρυστιανού «ανακατεύει την τράπουλα» και αναγκάζει όλους να επανασχεδιάσουν τις κινήσεις τους.
Ακολούθησε την Ημερησία στο Google News!
