Η χθεσινή απόφαση των αγροτών στη μαζική συνέλευση των Μαλγάρων σηματοδοτεί την είσοδο του αγροτικού κινήματος σε μια νέα, σαφώς πιο συγκρουσιακή φάση. Με βασικό άξονα τον 48ωρο αποκλεισμό κομβικών εθνικών οδών και με ξεκάθαρο μήνυμα ότι «ο χρόνος των αναμονών έχει τελειώσει», οι αγρότες κλιμακώνουν τον αγώνα τους, μεταφέροντας την πίεση απευθείας στο κέντρο της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σύνθετο δίλημμα: πώς θα αποτρέψει την κοινωνική και οικονομική παράλυση, χωρίς να εμφανιστεί αδιάλλακτη ή αποκομμένη από την πραγματικότητα της πρωτογενούς παραγωγής. Χθες αργά το απόγευμα συνεκλήθη έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις.
Η απόφαση των Μαλγάρων δεν προέκυψε αιφνιδιαστικά. Αντίθετα, είναι το αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης και συσσωρευμένης δυσαρέσκειας, που τροφοδοτείται από το υψηλό κόστος παραγωγής, την ακρίβεια στην ενέργεια και στα εφόδια, τις χαμηλές τιμές παραγωγού, αλλά και από την αίσθηση ότι τα κυβερνητικά μέτρα κινούνται περισσότερο στη σφαίρα των εξαγγελιών παρά των άμεσων και μετρήσιμων λύσεων. Οι αγρότες δηλώνουν ότι έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια υπομονής και θεωρούν πως μόνο μέσω της κλιμάκωσης μπορούν να επιβάλουν τον αγροτικό ζήτημα στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας. Από την άλλη, η κυβέρνηση επικαλείται τις συνεχείς εκκλήσεις της για διάλογο που δεν βρίσκουν ανταπόκριση.
Στο επιχειρησιακό πεδίο, η απόφαση για 48ωρους αποκλεισμούς εθνικών οδών προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις. Οι εικόνες με ουρές χιλιομέτρων, οι εκτροπές κυκλοφορίας μέσω παραδρόμων και η ταλαιπωρία εκδρομέων και μεταφορέων αναδεικνύουν τη δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στο δικαίωμα στη διαμαρτυρία και στην ανάγκη απρόσκοπτης λειτουργίας της κοινωνίας. Αυτό ακριβώς το σημείο επιχειρεί να αξιοποιήσει επικοινωνιακά η κυβέρνηση, επαναφέροντας το επιχείρημα του «κοινωνικού αυτοματισμού» και της προστασίας της καθημερινότητας των πολιτών. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής δεν είναι δεδομένη, καθώς ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας δείχνει να κατανοεί τα αιτήματα των αγροτών.
Στο Μέγαρο Μαξίμου, η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων ενεργοποίησε άμεσα τα αντανακλαστικά της κυβερνητικής μηχανής. Η έκτακτη σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό καταδεικνύει ότι το αγροτικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως μια περιφερειακή κρίση, αλλά ως κεντρικό πολιτικό ζήτημα με ευρύτερες προεκτάσεις. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, στη σημερινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών αναμένεται να «ανοίξουν τα χαρτιά», με παρουσίαση ενός πλαισίου παρεμβάσεων που θα συνδυάζει οικονομική στήριξη, θεσμικό διάλογο και, όπως τονίζουν κυβερνητικές πηγές, σεβασμό στα δημοσιονομικά όρια.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι ανακοινώσεις αυτές θα θεωρηθούν επαρκείς και αν θα ανακόψουν τη δυναμική των μπλόκων. Οι αγρότες εμφανίζονται καχύποπτοι απέναντι σε γενικές δεσμεύσεις και ζητούν συγκεκριμένα μέτρα, με σαφές χρονοδιάγραμμα και άμεση εφαρμογή. Η εμπειρία προηγούμενων κινητοποιήσεων έχει ενισχύσει την αίσθηση ότι οι υποσχέσεις συχνά «ξεθωριάζουν» μόλις υποχωρήσει η πίεση των δρόμων. Έτσι, η κυβέρνηση καλείται όχι μόνο να ανακοινώσει μέτρα, αλλά και να πείσει ότι αυτά θα υλοποιηθούν χωρίς καθυστερήσεις και υπαναχωρήσεις.
Παράλληλα, το αγροτικό ζήτημα αποκτά έντονη πολιτική διάσταση. Η αντιπολίτευση επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια, κατηγορώντας την κυβέρνηση για αποτυχία στήριξης της πρωτογενούς παραγωγής και για αποσπασματικές πολιτικές. Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης δεν λείπουν οι προβληματισμοί για το πολιτικό κόστος μιας παρατεταμένης σύγκρουσης με έναν κοινωνικό χώρο που παραδοσιακά διατηρεί ισχυρή επιρροή στην περιφέρεια.
Η επιλογή των αγροτών να συνεχίσουν και να εντείνουν τις κινητοποιήσεις τους δείχνει ότι δεν θεωρούν τον διάλογο ως διέξοδο, καθώς τον αντιλαμβάνονται ως αποτέλεσμα πίεσης και όχι ως προϋπόθεση αποκλιμάκωσης. Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση επιμένει ότι ο διάλογος δεν μπορεί να γίνεται «υπό καθεστώς αποκλεισμών», θέτοντας μια κόκκινη γραμμή που ενδέχεται να δοκιμαστεί τις επόμενες ημέρες.
Σε κάθε περίπτωση, η σύγκρουση κυβέρνησης – αγροτών εισέρχεται σε μια φάση όπου τα περιθώρια ελιγμών στενεύουν. Οι επόμενες κινήσεις, τόσο στα μπλόκα όσο και στο κυβερνητικό στρατόπεδο, θα καθορίσουν αν το αγροτικό θα εξελιχθεί σε μια ελεγχόμενη κοινωνική διαμάχη ή σε μια παρατεταμένη κρίση με ευρύτερες πολιτικές και οικονομικές συνέπειες.